سلام
دیروز با هدف آپ نکردم ، می خواستم بذارم امروز یهو یه آپ خداحافظی موقت بنویسم
تا... تعجب نکنین چرا ... گذاشتم آخه خودم هنوز نمی دونم تا کی اونجا باشم ، تا ۱۸ بهمن که امتحان دارم ، بدیش اینه که ۲۴ بهمن هم تحویل پروژه ی گرام می باشد ، از اونورم ۲۹ بهمن ثبت نام ترم جدید ، خلاصه اینکه رفتنمون با خودمونه ولی برگشتنمو نمی دونم. بستگی داره. ولی اینو مطمئینم که دلم واسه اینجا تنگ می شه ، این یه ماه که همش به اینجا به وبلاگ بچه ها سر می زدم بد عادتم کرده ، حالا یه ماه باید برم تو ترک. نبینم شما هم بی خیال ما بشینا ، من از طرف محسن جونم قول می دم که هر از چند گاهی که وقت کرد بیاد اینجا یه چیزی بنویسه تا در و دیوار خونمونو خاک نگیره.
خوب امروز آخرین روزه دیگه ، اگه زیاد نوشتم غرغر نزنینا 
، دیگه ۱ ماه نیستم آخه.
بیشتر از همه دلم واسه محسن تنگ می شه 
، فکر نمی کنم تا حالا شده باشه انقده از هم دور باشیم ، امروز شد ۱۱ روز که مهندس رو ندیدم ، ای خدا من دلم واسش تنگ شدددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددده 
، سعی می کنیم امروز به هر طریقی شده همدیگه رو ببینیم ، اگه نشدم که ... کاری نمی تونیم بکنیم. خدا رو شکر می کنیم میریم تا ببینیم چی می شه.
از صبح پاشدم یکم خرت و پرتامو جمع و جور کردم ، هر دفعه که میام میگم این سری دیگه هیچی نمی برم ، ولی باز وقتی وسیله هامو جمع می کنم کلی می شن ، فکرشو می کنم می بینم همشونم لازمه ها ، شما می دونین چرا؟؟
راستی بهتون نگفته بودم ، داداش بزرگتر بنده به خاطر شغلشون اینجا نیستن و تو این مدت از موضوع محسن بی خبر بودن ، از اون جایی که یه آشنایی با محسن داشتش همیشه هم من هم محسن منتظر بودیم ببینیم برخوردش با این قضیه چه جوریه ، ۱ هفته پیش تقریبا مامان اینا بهش می گن و وقتی با من صحبت می کرد احساس می کردم دلش می خواد الان من جلوش بودم و یه دونه می زد تو سرم. 
اما ما اصلا نترسیدیم و به دل نگرفتیم تا اینکه ۲ روز پیش که دوباره با هم صحبت کردیم دیدیم نه بابا کلی با ما مهربون شدن تازه به محسن هم سلام رسوندن.
دیگه چی بگم ... آها امسال اولین سالی بود که من و محسن هیچ کدوممون واسه تاسوعا و عاشورا بیرون نرفتیم ، شما دلیلش رو می دونین آیا؟؟؟!
محسن اینم اون شعری که قولشو بهت داده بودم:
تو دیروز،برچشم من،چشم بستی
به صد ناز،در دیده ی من نشستی
مرا با دو چشمی که آتشفشان بود
نگه کردی و خنده بر لب شکستی
●
زچشم سیه مست ناز آفرینت
به جان و تنم،مستی خواب میریخت
نگاهت چو میتافت بر دیده ی من
به شام دلم موج مهتاب میریخت
●
چو لبخند روی لبت موج میزد
دل من از آن موج،توفانسرا بود
چو نسرینه اندام تو،تاب میخورد
مرا حیرت از شاهکار خدا بود
●
پی نوشخندی چو لب میگشودی
به دندان تو بود،لطف سپیده
ندانم که الماس دندان نما بود
و یا اشک مهتاب،بر گل چکیده؟
●
بسی رفت و بی مستی عشق بودم
به چشمت قسم،مستی از سر گرفتم
تو دیشب نبودی،خیالت گواه است
که او را به جای تو در بر گرفتم
●
پس از این،دلم بی تو چون گور سرد است
بیا بخت من شو،در آغوش من باش
مرو،بی تو شبهای من بی ستاره است
تو پروین شبهای خاموش من باش
پ.ن.۱:راستی امتحان ارشد افتاده ۴،۳،۲،۱ اسفند ( قابل توجه فرناز جون ) پس منم می رسم به امتحانش.
پ.ن.۲:واسم دعا کنین این امتحانات به خوبی و خوشی تموم شه ، خودم که همه تلاشمو می کنم ، قول می دم. ولی شما هم دعا یادتون نره ها.
پ.ن.۳:سحر فردا صبح ساعت ۶.۳۰ حرکت می کنه. ظهر می رسم اونجا و دوره امتحانات رو شروع می کنیم.
پ.ن.۴:اگه شد مهندس رو امروز ببینم 
میام تو ادامه این پستم خبرشو میدم.
پ.ن۵:بازم این عکسای pic4ever با ما همراهی نکردن ، فکر کنم باهام لج افتادن. آیا؟
خیلی دوست دارم محسن ، مواظب خودت باش یه عالم.
مواظب خودتون و اونایی که دوسشون دارین باشین.
اضافه شده در ساعت ۱۸:۳۰ :
مهندس رو دیدددددددددددددددددددددددددددددددددم.
آخیش حالا با انرژی تمام می رویم پیش به سوی امتحانات.
سحربانو
، آخه دوستم از شهریور که ازدواج کرده واسه زندگی رفته تبریز 
، یکم حرفیدیم و شب حدود ساعت ۱ بود که اس ام اس زد بهم
که فردا به بچه ها بریم بیرون یه دوری بزنیم ، ما هم به هر کی می زنگیدیم همه می گفتن اه سرده و از این حرفا و قرار شد که هر کی خواست بیاد صبح بهمون خبر بده. انقده بدم میاد از این آدمای تنبل و ضد حال.
، ما هم گفتیم به کوری دشمنان اسلام ۳ تایی می ریم 
، وای همه جا یخ زده بود ، انقده وحشتناک بود ، هر لحظه احساس می کردی الآن دیگه در مرحله ی سر خوردن هستی ، یه چند باری داشتیم میفتادیم که زودی خودمونو جمع کردیم ، راستی یه جا دیگه دوستم بد جوری لیز خورد ، اول یکم دوروبرو نیگاه کرد ببینه کسی هست یا نه ، بعد که دیدیم کسی ندیده سه تایی زدیم زیر خنده.
بعدشم احساس عذاب وجدان کردیم یه نون داشتیم هی خورد کردیم واسه پرنده ها همه جا ریختیم.
۴ تا شماره آخر موبایل رو خوند ، گفتم بله ، گفت ببخشید من از طرف آقای رستگار تماس می گیرم ... حالا من تو شوک 
که بله بفرمایید ، که خانومه گفت این LMB ما مشکل پیدا کرده ، تا اینو گفت نمی دونم چرا خندم گرفت 
فکر کنم یاد LMB مشکل داره خودمون افتاده بودم
که خانومه هم هول می کنه 
سریع گوشی رو قطع می کنه.
.فقط در خواب می بینیمش.
، دیروز که هیچ اتفاقی نیفتاد 
، امروز داشتیم می حرفیدیم ، می دونین به من چی می گه؟؟؟ 
می گه بی انگیزه شدی در زمینه ی وبلاگ!!!
، سحر الان از خودش ناراحتی در می کنه به خاطر اینکه به هدفش نرسیده
( بعد مهندس میاد به من میگه تو خیلی سیاست داری ، پس کجاست این سیاستم که من نمی بینمش؟؟ 
، چون دیگه چیزی هم از تعطیلات اجباریمون نمونده و باید کم کم بار سفر رو ببندیم.
، فقط خدا رو شکر که سازه بتنی هست و من دوسش دارم وگرنه بعد از این تعطیلی ها خوندن دوباره درسا سخت بودش.
، خداییش خیلی خوب بود با اینکه همچنان داشت برف می بارید و کمی تا قسمتی سرد بودش ولی بعد از کلی خونه نشستن هوایی خوردم و شاد شدم.
، الان می شه دقیقا ۶ روز که ندیدمش
، ای خدااااااااا. فکر نمی کردم انقده سخت باشه ندیدنش.
) مامان رفته بود یه زیارتگاهی نذر کرده بود واسم و از اونجا واسم از این پارچه سبزا آورد منم همون موقع بستم به دستم
، کنکور دادیم و من قبول شدم ، همون دانشگاه خودمون ، خلاصه اینکه از مهر ۸۵ وارد دوره کارشناسی شدم 
، اینا گذشت و من این پارچه سبزه رو از دستم در نیاوردم تا امروز 
من خوشم اومده بود ازش و بی خیالش نمیشدم 
، جالبیش این بود که تو این همه وقت خودشم نا پاره شد نه وا شد ، مهندس جانم از روزی که مارو دید هم می گفت اینو نمی خوای در بیاری و از این حرفا ، امروز نگام بهش افتاد و گفتم درش بیارم دیگه
، اس ام اس زدم به مهندس آخه می دونستم خیلی منتظر این روز بود ، مهندس گفتن بذار تا روزی که ما خواستیم بیام خونتون درش بیار 
، ما هم گفتیم چشم. 
می گه خوب دیگه از ترشیدگی که در اومدی می خوای درش بیاریا 
، منم بهش گفتم اصلا که حالا اینجوری شد تا ۲-۳ سال دیگه هم درش نمیارم.
البته من چیزی بهش نگفتما
اومده اینجا گفته که من هی بهش می گفتم بیاد بنویسه ها.
چون اینجا رو دو تایی می چرخونیم وقتی نباشه یه جورایی می شه اینجا. 
ولی دیگه از فردا می خوام درس بخونما. برنامه امتحانی هم که کلا بهم ریخته ، ما قرار بود ۴ بهمن امتحانامون تموم شه که با این چیزایی که پیش اومد فکر کنم تا آواخر بهمن کار داشته باشیم 
، بعدش میمونه تحویل پروژه ی گرامی که اون نمی دونم کی هستش ، حالا این وسط امتحان ارشدم هست که نمی دونم چی می شه 
، اگه برم یعنی باید وسط امتحانا یه روزه واسه امتحانش بیام.
، حالا ایناش به کنار قطع برقم یه طرف ماجراست فکر کنین دیگه آدم تو خونه باید چیکار کنه.
امیدوارم این دفعه هواشناسی درست گفته باشه و تا آخر وقت امروز دیگه این برف باریدن تموم شه ، آخه روز اول پیش بینیشون ۳۰ سانت بود که ۱ متر بارید
، حالا هم که ۱.۸۰ برف باریده. خسته شدیم به خدااااا
، این ۱ هفته ای که برف میباره چون همه خونه نیشستن یکم تماس برقرار کردن با مهندس سخت شده آخه بابا یکم حساس شده دیگه 
، البته تا حالا هیچی بهم نگفته که بخواد نارضایتشو نشون بده ها بر عکس کلی هم سوژه شده واسه اینا ٬کلی واسم می خندن 
، ولی خوب من یکم رعایت می کنم.
، همش فکر می کنم این چیزای قشنگ الآن زیاد دیده میشن و وقتی ما بخوایم زندگیمونو شروع کنیم انقده مشکلات تو زندگی هست که این احساسات رو تحت الشعاع قرار میده ، یا اینکه نکنه محسن بعدا عوض بشه ، دیگه اینجوری نباشه ، شاید اصلا این افکارم درست نباشه ( مخصوصا تو مورد دوم ) ولی فکر می کنم تو این دوره طبیعی باشه ، نه؟
، ببخشید مهندس همش ترس از اینه که نکنه دیگران واست مهمتر از من باشن 
، می دونم فکرم اشتباهه ولی ببخشید ، باشه؟ احتمال می دم که سال دیگه این موقع نشستیم داریم به این افکار عجیب غریب من می خندیم.
